Premiera: Joanna Fabicka ” #me „. O tragedii alkoholizmu i współuzależnienia.

db0a6a4aea
Tytuł: #me
Autor: Joanna Fabicka
Ilość stron: 206
Wydawnictwo: YA! [ Grupa Wydawnicza Foksal ]

Sara to nastolatka, której wygląd kompletnie nie pozwala jej się wtopić w otoczenie. Dziewczyna jest za duża, za gruba i jest posiadaczką burzy kruczoczarnych lodków, a to w połączeniu z jej nieśmiałością i introwertyzmem, nie jest dobre. Introwertyczna nastolatka, która wolałaby być niewidzialna, w elitarnym liceum nie ma łatwego życia, otoczona przez durne, uprzywilejowane i aroganckie nastolatki. Jakby tego było mało jej matka, pozornie wielka dziennikarka w lokalnej prasie, jest zaawansowaną alkoholiczką, która niszczy życie swojej córki. Sara tęskni za spokojem, stabilizacją finansową i ojcem, którego na dobrą sprawę nawet nie pamięta. Codzienne wysłuchiwanie życiowych rad, że warto wcześniej stracić cnotę, zapalić trawkę czy spróbować alkoholu, tylko utwierdza Sarę w myśli, że to ona jest tą dorosłą w domu. Jednak w jej życiu pojawia się on…Nicolas i choć dziewczyna wie, że to nie jest trwałe, odnajduje z chłopakiem wspólny język…pytanie tylko jak to się skończy? Czy Sara uwolni się od matki alkoholiczki? Czy będzie dane jej zaznać prawdziwej miłości?

 

Joanna Fabicka podarowała nam, czytelnikom ważną i wartościową opowieść o alkoholizmie, współuzależnieniu i wyniszczeniu jakiego może dokonać osoba uzależniona swoim najbliższym. Sara to introwertyczka, która dawno zapomniała jak to jest, kiedy matka nie pije. Dziewczyna uczęszcza do elitarnego liceum, gdzie dodatkowo jest obiektem żartów tych „pięknych”, ale za to nie grzeszących rozumem nastolatek, które trzęsą szkołą. Jedna z dziewczyn, Paula, na swój pokrętny i dziwny sposób wyciąga rękę do Sary i dzięki temu, dziewczyna poznaje Nicolasa aka Józka. Chłopak rozpędza trochę te ciężkie, gradowe chmury, które dawno przysłoniły świat Sary i daje jej nadzieje na lepsze jutro. Jednak czy dziewczynie będzie dane długo czuć ciepło Nicolasa?

Z kolei matka Sary – Ewa – to kobieta niestabilna, uzależniona od alkoholu i obwiniająca o wszystko swoją córkę, która na dobrą sprawę nie jest niczemu winna. Im dalej w treść książki, tym dokładnie przekonujemy się, że koszmar w jakim znalazła się zarówno Ewa jak i Sara, jest w dużej mierze winą tylko tej pierwszej kobiety. Kobieta upada coraz niżej, zakleszczona w swoim nałogu, niszcząc jednocześnie piętnastolatkę, która nie ma przez jej pijaństwo, żadnego wsparcia i stałości w życiu.

Całość to naprawdę udana historia, poruszająca bardzo ważny temat, a na dodatek ostatnią stronę książki zajmują bezpłatne numery kontaktowe do miejsc i fundacji, które pomagają dzieciom i osobom współuzależnionym. Jedynym minusem całości jest otwarte zakończenie, w których osobiście nie gustuję i CAŁKOWICIE odradzam czytanie opisu na tylnej okładce – za dużo zdradza, a książka i tak nie ma za wiele stron.

 

Za egzemplarz dziękuję wydawnictwu YA! oraz akcji Polacy Nie Gęsi i Swoich Autorów Mają.

 

 

 

Hasacz.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s