Kate Atkinson ” Przysługa” i „Zagadki przeszłości”czyli ciąg dalszy przygody z czarną serią.

Tytuł: Przysługa;   Zagadki przeszłości
Autor: Kate Atkinson
Ilość stron: 477;  366
Wydawnictwo: Czarna Owca

Przysługa to powieść kryminalna, której akcja osadzona jest w Edynburgu, gdzie ma miejsce słynny festiwal teatralny. Ludzie, którzy czekają w kolejce na kolejne przedstawienie, są świadkami wypadku i brutalnej napaści. Kilka osób rusza poszkodowanym na ratunek. Wśród nich jest również były detektyw, Jackson Brodie. Wkrótce jednak staje się jasne, że ktoś czyha na dobre imię mężczyzny, bo niewiele później, staje się on podejrzanym w sprawie o morderstwo.

Z kolei Zagadki przeszłości to kolejna powieść Kate Atkinson, gdzie zazdrosny mąż podejrzewa żonę o zdradę, dwie siostry dokonują szokującego odkrycia. Zaś uznany prawnik prowadzi śledztwo w sprawie dawnego morderstwa. W tym samym czasie pewna pielęgniarka traci siostrzenicę, a pewna starsza pani…swoje koty. To wszystko spada na barki byłego policjanta, a obecnego detektywa Jacksona Brodie. Doskonały dochodzeniowiec przeżywa ciężkie chwile, przez otaczające go śmierć i intrygi, a na dodatek ma poważne problemy rodzinne. Mimo przeciwności losu kontynuuje śledztwa i ku własnemu zaskoczeniu, odkrywa związek między wszystkimi sprawami. Czy mimo nieszczęść Brodie da radę rozwiązać problemy?

I oto jestem. Podejrzewam, że większość z was mnie opluje za łączoną notkę, ale uznałam, że tak będzie lepiej. Zatem przechodząc do powieści pani Kate Atkinson – Przysługa to powieść, która dzieje się w moim ukochanym mieście. Zagęszczająca się akcja, ploty i inne twisty, a do tego cudowny styl autorki. Większość czytelników nie rozumie, że źle wykreowana postać może zepsuć odbiór książki, nawet jeśli autor ma genialny styl i doskonale stworzony świat w powieści umiera. Cały pozytywny odbiór zdycha, kiedy główna postać to durny, myślący pytką facet z bronią – przykład: James Bond. Chwała borom tucholskim i nie tylko, że Atkinson tak cudownie wykreowała Brodiego, że obi książki pożarłam w dwa dni. Pierwsza powieść oczywiście była dla mnie o wiele bardziej magiczna niż pierwsza, przez doskonale odtworzony klimat edynburskich ulic i zadymionych pubów. Magia, magia i jeszcze raz magia. Do tego zbrodnia i wrabianie byłego mundurowego. Nic tylko się rozpływać. Tymczasem Zagadki przeszłości to kolejna powieść Atkinson, którą przeczytałam niezgodnie z chronologią serii. Czy mnie to bolało? Nie. Czy przejmowałam się faktem, że miałam lekkie braki w informacji fabularnej? Nie. W przypadku tego tomu, że tak się ładnie wyrażę, nie miałam żadnego problemu z trafieniem w kontekst powieści. Całość uzupełniała się sama, nawet jeśli na początku czegoś się nie rozumiało, zaraz znajdowało się na to odpowiedź.

Polecam książki Kate Atkinson z prostej przyczyny: unikalność. Nie czytałam jeszcze tak wciągającej serii, nie mówiąc o tym, że Atkinson kupiła mnie już swoją pierwszą powieścią Kiedy nadejdą dobre wieści? Polecam i podpisuję się pod każdym blurbem na tylnych okładkach wszystkich trzech książek.

Za książki dziękuję bardzo wydawnictwu Czarna Owca.

 

Hasacz.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s